Wat kwetsbaarheid mij leerde

Kwetsbaarheid is een kracht die begint met moed. Moed om jezelf te zijn en jezelf te laten zien.

Kwetsbaarheid was voor mij altijd iets wat ik spannend vond. En juist deze kwetsbaarheid heeft ervoor gezorgd dat ik na vijf maanden stage met een enorm trots gevoel terugkijk op deze tijd. Op het moment van schrijven zijn mijn laatste twee weken ingegaan van de vijf maanden dat ik stage loop in het Talent Connection Team van Young Colfield. Hierin ondersteun ik de werving en selectie van nieuwe trainees, geef ik trainingen en heb ik contact met studie- en studentenverenigingen.

Aan het begin van mijn stageperiode heb ik verschillende doelen voor mijzelf gesteld. Naast inhoudelijke resultaten behalen, wilde ik beter leren praten over mijn emoties en gevoelens, meer zelfvertrouwen ontwikkelen, fouten durven maken, erachter komen waar ik goed in ben en af en toe flexibeler zijn. Dat wilde ik allemaal kunnen, en liever gisteren dan morgen. Lekker ambitieus, Amber. Gedreven begon ik aan de stage en was ik er klaar voor om mijn persoonlijke doelen af te vinken alsof het een to do-lijst was. Want dat vind ik fijn; lekker gestructureerd en planmatig.

Gedurende de afgelopen maanden vond ik het af en toe moeilijk om te benoemen wat ik precies aan het leren was en waar ik precies míjn bijdrage leverde. Wat is mijn rol? Wat voeg ik toe aan Young Colfield? Wat is mijn kracht? Deze vragen spookten veel door mijn hoofd. Ik merkte dat ik de antwoorden op deze vragen bij anderen zocht, in plaats van bij mezelf. In deze nieuwe ervaring binnen een organisatie was ik onzeker over mijn toegevoegde waarde en had ik bevestiging nodig van collega’s dat ik goed bezig was. Ik durfde soms niet te zeggen wat mijn mening was, omdat ik dacht dat het niet waardevol was. Wat had ik als stagiaire nou te zeggen? Toch werd ik juist in deze omgeving enorm gestimuleerd om na te denken over mijzelf en waarom ik ben zoals ik ben.

In de afgelopen periode bij Young Colfield heb ik ontzettend veel geleerd, waaronder veel over mijzelf. Ik weet dat ik enthousiast word van het geven van trainingen en staan voor groepen. In plaats van bang zijn om te zeggen wat ik vind, zie ik nu beter de waarde in van mijn mening en perspectief. Ik durf (steeds meer) uit te spreken waar mijn krachten en kwaliteiten liggen, zonder bescheidenheid te verliezen. Ik weet beter wanneer mijn gestructureerdheid een kracht is en wanneer ik de structuur beter even kan laten varen. Ik weet dat ik me graag dienstbaar opstel naar anderen en dat behulpzaamheid een belangrijke waarde is voor mij. De stage heeft mij meer geleerd waar ik goed in ben, maar ook zeker waar ik niet goed in ben. En vooral dat het oke is om ergens níet goed in te zijn. Dit alles heb ik kunnen leren omdat Young Colfield een unieke plek is waar ik mezelf kan zijn en waar mijn kwaliteiten, maar ook mijn valkuilen ruimte krijgen. En dat was nieuw voor mij. Eerder verviel ik in het wegstoppen van alles wat ik niet kon, nu durf ik vaker toe te geven wat voor mij uitdagingen zijn. En kan ik nu zeggen dat ik al mijn leerdoelen heb behaald? Nee. En hoewel ik me verschrikkelijk kan frustreren dat ik ze niet allemaal als to do’s heb kunnen afvinken, stelt het me gerust dat ik goed op weg ben. En daar heb ik niet meer zoveel bevestiging van anderen voor nodig. Een beetje bewustzijn helpt om te beseffen dat veel van wat ik wilde ontwikkelen, ergens voorbij is gekomen in de afgelopen maanden. Maar als ik alles al kon, wat zou het dan verschrikkelijk saai worden.

En deze blog? Die is heerlijk ongestructureerd geschreven. Stukje voor stukje, van de hak op de tak. Eerst van alles door elkaar, voordat het een mooi geheel werd. Veel geschrapt van wat er in eerste instantie op papier stond, zinnen honderd keer opnieuw geformuleerd. Het is een proces, waarin fouten maken mag en het goed is om af en toe even afstand te nemen, om er later weer met een frisse blik naar te kijken. En ik weet nu: als ik de druk en verwachtingen voor mezelf niet zo verschrikkelijk hoog leg, ontstaat er best iets moois waar ik trots op kan zijn.